Φωτιές στον Ουρανό.. Fires in The Sky..

Πριν από μέρες, μ’ αφορμή τα βουνά των σκουπιδιών στους δρόμους, έλεγα σε φίλους πως νιώθω να έρχονται φωτιές..

Και τις είδα.. Μα στον Ουρανό..



Είδα φωτιές, στον ουρανό να ξεπροβάλλουν,

Μέσα απ’ τα σύννεφα, σαν πάσχιζε ο ήλιος για να βγει,

Είδα τις λάμψεις, του «τρελού»* την κορυφή να καίνε,

Και μια απόκοσμη θωριά, να ρίχνουνε στη γη..



Είδα μια σκοτεινή μορφή να ξεπροβάλλει,

Πορφυρό φόντο, στο γαλάζιο τ’ ουρανού,

Είδα στο χέρι της ρομφαία να κρατάει,

Σκοτεινοπρόσωπη, μα γύρω της ετρεμόπαιζαν φωτιές,

Που μοιάζανε πως ήτανε από αλλού φερμένες..




Είδα τη μορφή, σαν χάροντα την πόλη να τηράει,

Τα σπίτια μοιάζανε να προσπαθούνε να κρυφτούν,

Είδα τον ουρανό γαλάζιο πίσωθέ της,

Μα εκείνη έφερνε φωτιές άλλου καιρού..



Στο τέλος έμεινε μονάχα μια γκριζάδα..

Σύννεφο ήτανε θαρρείς περαστικό,

Κι όμως στη μνήμη έχει μείνει η θωριά της,

Που έκαψε την άκρη τ’ ουρανού…




Τα παιχνίδι του ήλιου με τα σύννεφα, σε συνδυασμό με τη φαντασία, μπορεί σκέψεις περίεργες στου μυαλού τα μονοπάτια να γεννήσουν..

Σαν κι αυτές τις Φωτιές του Πρωινού..

Σα μια σκοτεινιά να είναι πάνω απ’ αυτή χώρα, να έχει στο χέρι της φωτιά, και να ετοιμάζεται, την κοιμισμένη πολιτεία να χτυπήσει..

Που μοιάζει σα μια προειδοποίηση να είναι..

Για όσα έχουν γίνει,

για όσα γίνονται,

για όσα θα γίνουν..



Κι ο ήλιος σα να προσπαθεί να την αποκαλύψει.. Σ’ όσους τις ώρες αυτές ακόμα ξαγρυπνούν..

Για να δούμε..

«Να θυμηθούμε»..

Να προλάβουμε..


(Οι φωτογραφίες είναι τραβηγμένες ξημερώματα Κυριακής 19-12-10, με οπτική προς τον Υμηττό..)

* Τρελό ονόμαζαν τον Υμηττό οι Ενετοί…